panel

BLOG Anne W – Het leven van een verrijkingsjuf

07apr

Sinds het begin van dit schooljaar ben ik weer een juf. Dat was al even geleden sinds ik bij ZIEN in de Klas ben gaan werken als orthopedagoog. Ik ben niet ´zomaar weer juf´ geworden, maar een verrijkingsjuf op een school in Amsterdam. Een vulkaan-laten-ontploffende, een over Growie- en Fixiepratende, open vragenstellende, filosoferende, talentenzoekende, coachende, procesgerichte, mijn eigen brein regelmatig ook krakende en vaak flabergasted juf.

Want wat vind ik dit een dankbare taak om te mogen vervullen! Hoe succesvol de lessen zijn, zou je kunnen meten met een decibelmeter: een prikkelende les of vraag leidt vaak tot een niet te temmen energie bij de kinderen. En dat hoeft gelukkig ook niet!

Wat ik zo bijzonder vind, is hoe diep de indruk is die sommige leermomenten achterlaten op deze leerlingen. Heb je één dag geSCRUMD als onderdeel van een project waarbij kinderen leerden plannen en samenwerken, vertelt Pieter de week erop dat er thuis nu een heuse SCRUM-muur hangt voor zijn weekplanning. 

Weken later kunnen leerlingen nog navertellen wat nu precies de crux was in het raadsel van Einstein of hebben zelf een onoplosbaar raadsel in elkaar gezet. Best gevaarlijk trouwens, want ik weet als leerkracht lang niet altijd hoe ik zelf tot het juiste antwoord kan komen. Het grappige is dat ik heb gemerkt dat dat vaak helemaal niet hoeft. 

Ik hoef bij wijze van spreken maar te draaien aan een tandwieltje en de hele machine vol creatieve en analytische ideeën begint te ratelen. Van de houtjes en touwtjes die ik bij elkaar sprokkel en meebreng naar de klas worden flipperkasten en klimaat-reddende duurzame gebouwen gebouwd. Ik werk met de generatie voor de toekomst. En mijn stem krijgen ze! 

 

Geef een reactie

ZIEN in de Klas © 2021, Alle rechten voorbehouden
Webdesign: Simplefly