panel

Blog Nienke- GeZIEN door de leerkracht!

Ik loop samen met mijn dochter de lange schooltrap op. Bovenaan de trap zwaai ik haar, haar vriendjes en vriendinnetjes uit en wens haar een fijne dag op school. Met haar iets te grote rugtas op haar rug, huppelt ze naar de voordeur. Daar wordt ze, zoals altijd, opgewacht door een leerkracht, conciërge of de directeur van de school. Er klinkt: ‘Goedemorgen Noa!’, waarna ook de namen van haar schoolgenoten voorbij komen. De kinderen groeten vrolijk terug en lopen kletsend naar binnen. Ik loop met een heerlijk gevoel terug de trap af richting mijn fiets. Eenmaal op de fiets bedenk ik me hoe bijzonder fijn ik het eigenlijk vind dat de leerkrachten, conciërge en de directeur, alle namen van de kinderen kennen. Het is een klein gebaar, maar het geeft mij het gevoel dat mijn dochter wordt gezien. 

Ik ga in gedachten terug naar mijn eigen basisschool. Een kleine school in een buurtschap. Een school met zo’n 50 leerlingen, drie klaslokalen en evenveel leerkrachten. Na de verhuizing uit de stad, waar ik op een grotere school had gezeten, was dat best even wennen. In de middenbouw had ik niet per se een klik met de juf, ik vond niet altijd aansluiting met mijn klasgenoten en ik zat niet zo lekker in mijn vel. 

Toen kreeg ik in de bovenbouw een meester. Meester Paul. Door hem voelde ik me gezien. Ik vond het geweldig als hij grapjes maakte, met mij, of de hele klas. Toen ik in groep 7 met Sinterklaas het lootje van meester Paul trok, vond ik dat een ontzettende eer. Ik had lang nagedacht over een surprise en maakte een ‘grapjas’. Een rood jasje met allerlei toeters en bellen, dat hij aan kon trekken als hij in een lollige bui was. Wat vond ik het geweldig als we ‘s ochtends de klas binnen kwamen lopen en hij had besloten de grapjas (mijn grapjas!) aan te trekken! Het voelde als een speciaal onderonsje. Ik voelde me gezien. 

Mijn gedachten gaan naar die keer dat ik met mijn ouders naar een concert mocht, de Night of the Proms. Dat was voor mij een heel avontuur, zeker gezien mijn passie voor muziek en zingen! Om daar op tijd te kunnen zijn, zou ik wel iets eerder weg moeten van school. Bij meester Paul moest ik daarvoor om goedkeuring vragen. Zijn antwoord: ‘Nienke, ik wil jouw muzikale carrière absoluut niet in de weg staan. Natuurlijk mag je eerder weg!’ vond ik geweldig. Hij had het over mijn ‘muzikale carrière’! Het voelde daardoor ineens echt mogelijk en ik voelde me gezien.

Dan popt in mijn gedachten de herinnering aan de Nienke-rap op.. Toen ik in groep 8 meedeed aan een zangwedstrijd op televisie, kwamen ze ook in mijn klas om te filmen. Meester Paul had een heuse Nienke-rap geschreven. Iedereen zat bovenop de tafels en rapte, onder leiding van meester Paul, de Nienke-rap uit volle borst mee. Wat was ik ongelooflijk trots en wat voelde ik me gezien. 

Dan besef ik weer hoe belangrijk het is om je gezien te voelen. Ik heb geen idee of meester Paul weet wat voor impact hij op me had. Hoe hij ervoor zorgde dat mijn zelfvertrouwen groeide. En hoe het er dus voor zorgde dat ik het ook echt durfde om mezelf te láten zien. 

Op 5 oktober is het de dag van de leraar. Wat een mooi moment om te laten zien dat wij hén zien. Dat we zien hoe belangrijk ze voor onze kinderen zijn en dat zelfs de kleine dingen die ze doen, zo’n betekenisvol verschil kunnen maken.

ZIEN in de Klas © 2021, Alle rechten voorbehouden
Webdesign: Simplefly