Waarom leggen we breuken wel uit, maar gedrag niet?

Onze grootste denkfout in het onderwijs zit in het feit dat we rekenen en taal als een leerproces behandelen, maar gedrag als iets wat we moeten kunnen na een uitleg. Ik moet vaak denken aan Dylan. Dylan was een jongen met een ‘gebruiksaanwijzing’, zoals dat dan heet in de lerarenkamer. Op een middag liet zijn klasgenootje per ongeluk haar gum op zijn tafel vallen. Dylan ontplofte.